Slenteren. In de zon. Stokjes, eikels, beestjes en bloemen bestuderen. Achterop raken, de tijd vergeten. En als je even moe wordt bij je vader op de nek weer achter mama, opa en oma aan. Vroeger (en ik denk nu nog steeds) hing er een tegel op de gang bij ons thuis met de tekst: ‘Geniet nu, het is later dan u denkt’ Als kleine jongen begreep ik die kreet nooit zo. Nu wel.

Een gedachte over “Op de nek”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *